كتاب منازل السائرين آورده است ، ونيازى به تكرار آن نيست . بهتر است پيش از ذكر توضيحاتى دربارهء اين كتاب ، نظري اجمالي بيفكنيم به أحوال وآثار خواجهء أنصارى . خواجة عبد الله أنصارى أبو إسماعيل عبد الله أبى منصور محمد الأنصاري الهروي « 1 » ، ملقب به شيخ الإسلام ، صوفي معروف ، در سال 396 ه . ق . « 2 » در هرات متولد شده ونسبش به أبو أيوب أنصارى مىرسد كه از صحابه و صاحب رحل حضرت رسول أكرم صلَّى الله عليه وآله وسلَّم بود ، و يكى از فرزندان أو با أحنف بن قيس ، فاتح خراسان ، به هرات آمده ، آن جا مسكن گزيد . « 3 » خواجة عبد الله از كودكى أبو أحمد نامگذارى شده بود وذهني بسيار تيز و روشن وحافظه‌اى قوى داشت ، چنان كه در دوران مكتب ، بالبديهة به عربى شعر مىگفت ، و خود گفته است كه شش هزار بيت عربى ياد دارم . أَوائل عمر را به تحصيل علوم پرداخت ، آن گاه براي كسب معلومات بيشتر به حج رفت و چون به هرات بازگشت ، باقي

--> « 1 » اين شرح حال را از كتاب مقدمه‌اى بر مباني عرفان وتصوف ، نوشتهء دكتر سيد ضياء الدين سجادى ، بر گرفته‌ام . « 2 » نفحات الانس ، ص 331 . « 3 » مجموعه رسائل خواجة عبد اللَّه أنصارى ، تصحيح محمد شيروانى ، انتشارات بنياد فرهنگ إيران ، 1352 ، مقدمه ، ص 11 ونفحات الانس ، ص 331 .